X
تبلیغات
رایتل

سایه سار مهربانی
 
قالب وبلاگ
لینک دوستان
.
هر اتفاقی که بیفته ته وجودم دوستش دارم و میخوام که باشه. نبودنش رو هیچوقت دوست نداشته و ندارم. هرچقدر هم که خودش نخواد که باشه و هر چه که بگه و ... دلم میگیره به یادش که می افتم. هرچقدر هم که بینمون فاصله بیفته اما انگار یه چیزی ته وجودم فقدانش رو حس میکنه  و میخوادش. خواستنم چه به خاطر قرابت فامیلی و کشش خونی، یه حس درونی هست که صداش میکنه؛ میطلبدش و وقتی به یادش می افته دلش میگیره. به یاد روزها و شبهای تنهاییش و ... . 

خیلی چیزها گذشته و برنمیگرده. میدونید انفجارها و سونامی ها خیلی چیزها رو از بین میبرند که نمیشه برشون گردوند. 

برخی آدم ها هستند اما جای خالیشون همیشه حس میشه. اون جای خالی شاید مهر و محبتشونه. شاید اونجور که باید باشند و نیستندشونه. شایدم ما توقعمون زیاده! نه... آخری نه! از همیشه این خلا تو وجودم بوده و حس دلتنگی هایی رو به طرق مختلف به وجودم القا میکنه. 

شاید کمی بهتر باشه که تو هر سنی و هر جا که هستیم تعصبات فکریمون رو کنار بزنیم و بتونیم هر کسی رو هر جوری که هست و سر جای خودش ببینیم و بپذیریم. اشتباهاتمون رو قبول کنیم. بخواهیم که در هر جایی که هستیم مسئولیت پذیر باشیم و با انصاف. 

نه دیگه کار از نقد گذشته. نقد نمیکردم. فقط شاید یه یاداوری بود اصلا به خودم. هوم؟ به خودم. یه تلنگر به خودم. همین!
[ سه‌شنبه 22 مهر‌ماه سال 1393 ] [ 10:15 ق.ظ ] [ رها ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

http://www.webgozar.com/stats/3002198